SEN GİDERKEN

sen giderken bu şehirden,

yağmurlar diziliyor kirpik uçlarıma,

buz tutan cümleler,boğazımı yırtıyor

dudaklarım çöl, hıçkırıklarım kuruyor aralarında..

hercai aynalara baktıkça,

kahvesi solmuş gözlerim batıyor

sol yanıma...

gizli gizli kanıyor, zehirli sarmaşığın kuşattığı,

intihara meyilli benliğim...

ve...gözyaşlarımla göğüs’ünü ıslattığım geceler,

şimdi koyu kırılmalarda...

giderken sen bu şehirden

kimyası bozulmuş aşkın

yıldızlar küskün geceye, ay med-cezirler de

kaç gece daha kanlı nöbetlerde gözlerim,

akıl dehlizlerin de bir ileri, iki geri bekleyişler..

hiç oyuncağı olmayan siyah çocuk gibi,

kimsesizim bu şehir de....

MH&C