Kırılma noktasındaydı,yaşadıkları çok ağır geliyor,fakat inatla direniyordu.

Mevsim artık kış.Ne çok kışlar görmüştü halbuki.Bunun farkı neydi;neden daha çok sol yanı üşüyordu. Gözleri uzağa daldı,aklı çocukluğuna gitti,bir süre.

- Kapının önüne oturmuş,Babaannesini bekliyordu.Canı sıkkındı,öylesine özlemişti ki,artık yüzü hiç gülmüyordu.Annesi de onun her fırsatta azarladığında gözden uzak olmakta fayda var diyerek evde girmiyordu.Arkadaşları da yoktu,yaz olduğu için her kes bir yerlerdeydi.Bezgin bir şekilde yerinden kalktı,aşağı sokağa doğru, baktı.Amana Allah'ım babaannem geliyordu,heyecanla koşmaya başladı. Kardeşi de arkasından belli ki oda özlemişti.Koştular; koştular babaanne sesleriyle.

Kadına yaklaştıkça onun olmadığını anladı,durdu gözlerindeki yaşları belli etmeden arkasını döndü ve kardeşini kucakladı.''Aptal şey seni kandırdım ,hiç benziyor mu babaannemize  ?'' dedi...Gülümseyerek çocukluğuna.

   

ARKASI YARIN