AŞKIN PRİZMASI

Gelmez günleri tespihle çeken derviş

Tarih kadar yalnız.

Tek gerçeğim ve tek yalanım varlığın

Yoksun aslında

Kalp evini tavaf eden bir sevda

Dilimde dua gibisin

Saatin tersine akan zaman

Yandı ruh gömleği,

Okyanus akıntılarına düşen düşlerde.

Ölmeden son duamı etmiş gibiyim

Kilitli dudaklarımda, bir duayı sevdim.

Umudun da, umutsuzluğun da aşıldığı,

Yeni zamanların gümrüğünde

Unutarak geçtiğim durakların selamını toplandığı

Tutunmaya çalışılan yaşam pırıltıları

Ve o altın denge

Sen avından yorgun dönen gece

Ne kadar bütünlese de bende seni

Yol ayrımını doğru bilen yalnızlık

Değerinden eksiğine bozdurulmuş tutkularımı parçalar

Çiğlerim alışır ışığa

Bir zamanlar başka türlü çarpan kalp

Geçmişin hayale meyyal karanlığında

Çürümüş kozasını yırtar.

Sağlamlaşır bozgunlar

Ütopya kaleleri yıkılır, sonu hiçle biten kavgada

Geçmiş zaman tanımlarında kalıplaşmış,

Birlikte olmak omurgasının dağılmış kurgusunda,

Siyah beyaz filmlerden kalma kör gözlerimizde,

Kırılır yürek fanusu.

Dağılmış parçalarını arar aşk

Kabuk bağlar yüzdeki gölgeler

Gölgesi çalınmış ağaçların hafifliğinde

Başka biri yapar hayat bizi.

Tespih, derviş ve tarih insafa gelir

İnsafa gelir dua

Ne kadar bütünlese de parçalar beni

Sensizlik bir intikam gibi bulur yerini

Bulursun beni…

Bulursun umudun bulanık tasarımlarında

Ve dağılır aşkın prizması

En sevdiğim duayı bitirirken.

MH&C