Dün akşam karşı komşuma gittim.Hoş,güzel,alımlı bir kadın.Ben onda hep bir sultan edası olduğunu düşünürüm...

Çok güzel bir akşam yemeği hazırlamıştı.Damadı ve kızıyla hoş bir yemeğin arkasından kahve sohbetinde sayfandaki yazını okudum hilal abla dedi.Ve o gün okuduğu bir gazete haberden bahsetti.

Bu günde çok gazete de baş sayfadaydı bu haber.Bir sınıf öğretmeni annenin 2 aylık bebeğini 9 günlük bayram tatilinde evde bırakıp Adana'ya polis sevgilisinin yanına gidişiyle, bebeğin ölüm yolculuğuna zorla çıkarılışını anlatıyordu.'' Yazgımı bilemem,kader diyemem...''

Sonra bir başka haberde yapılan bir araştırmada '' öğretmenler '' en çok değer veren 3. ülke olmuşuz.

Öğretmenler bizim geleceğimizi şekillendiren önemi inkar götürmez yapı taşlarımızdan biri.Bir çok sınavlardan sonra atamaları yapılıyor.Göz bebeklerimizi onlara emanet ediyoruz.

Bu yaşanan olayı nasıl yorumlamalı neresinden dokunmalı bilemedim.Sadece soruyorum kendime bizim güzel vicdanlarımız nerelerde öldük...

İlerleyen saatlerde derya (arkadaşımın kızı ) ve eşi , bizi mine sultanla (belirtmeli mi bilmiyorum ama arkadaşım) baş başa bırakıp evlerine geçtiler.Gerce baş başa diyorum ama bizden daha çok sohbet eden safir kediciği unutmamak gerek.

Güzel ev sahibesi teşekkür ederim ...