maicihan

30 Nisan 2014 Çarşamba



Bu can çıkana kadar bedenden... 

Nefsimin nefesi kesilesiye... 

Pembe güller mor menekşelere düşesiye... 

Sol yanımın ateşi yükselesiye kadar... 

Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan, 

AĞLAYABİLİR miyim? 


mh&c
Gönderen Unknown zaman: 01:11
Bunu E-postayla GönderBlogThis!X'te paylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

Hakkımda

Unknown
Profilimin tamamını görüntüle

Blog Arşivi

  • ▼  2014 (88)
    • ►  Kasım (2)
    • ►  Ağustos (1)
    • ►  Haziran (4)
    • ►  Mayıs (26)
    • ▼  Nisan (13)
      • BAZEN.... her sözcük içinde saklıdır...
      • kelimeler anlamsızlaştığı ; hislerin ağı...
      • bir ÇOCUK daha öldü bugün üzgünüm.....
      • bu sabah erkenden uyandım, erken u...
      • VE kuruyan yüzünde, yeni filizlenen çiçek...
      • Bu can çıkana kadar bedenden...  Nefs...
      • yeryüzündeki melekler ağlarsa.mutluluktan....
      •   BAZEN..... hayatın üçüncü evresi daha ...
      • meleklerin mutluluk göz yaşları cennette in...
      • VE ben... söylenen her sevgi sözcüğünün,
      • VE zaman vahşi bir köpek kadar masum...
      •     YAŞAMIN KIYISINDAN Ç/ALINTILAR 5 akl...
    • ►  Mart (14)
    • ►  Şubat (9)
    • ►  Ocak (19)
  • ►  2013 (54)
    • ►  Aralık (32)
    • ►  Kasım (11)
    • ►  Ekim (10)
    • ►  Eylül (1)
Harikalar Tic. teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.